| |
| |
| |
| |
 |
|
 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
2
VCD |
|
|
|
|
| |
AYUMI
HAMASAKI |
|
|
|
|
|
| |
COUNTDOWN
LIVE 2005-2006 |
|
|
ชื่อ
: ฮามาซากิ อายูมิ (Hamasaki Ayumi) |
|
|
| |
|
|
|
ชื่อเล่น
: อายู (Ayu ) |
|
|
| |
|
|
|
วันเกิด
: 2 ตุลาคม 2521 |
|
|
| |
|
|
|
สถานที่เกิด
: ฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น (Fukuoka, Japan) |
|
|
| |
|
|
|
กรุ๊ปเลือด
: A |
|
|
| |
|
|
|
ส่วนสูง
: 156 ซม |
|
|
| |
|
|
|
น้ำหนัก
: 40 กิโลกรัม |
|
|
| |
|
|
|
นักแสดงคนโปรด
: นิโคลัส เคจ (Nicolas Cage) และ |
|
|
| |
|
|
|
ไรย์
มิยาซาว่า (Rie Miyazawa ) |
|
|
| |
|
|
|
ภาพยนตร์เรื่องโปรด
: เ ดอะ บอดี้การ์ด (The Bodyguard) |
|
|
| |
|
|
|
เบ็ตตี้
บลู (Betty Blue) ลิฟวิง ลาส เวกัส (Leaving Las Vegas) |
|
|
| |
|
|
|
บุคคลที่ฉันเคารพ
: คนที่มีสิ่งต่างๆ ที่ฉันไม่มี |
|
|
| |
|
|
|
บุคคลที่ฉันไม่ชอบ
: คนโกหก และคนที่ไม่กล่าวคำทักทาย |
|
|
| |
|
|
|
ความสนใจในปัจจุบัน
: การสะสมบรรดาของที่มีสีขาวมาวางในห้องของฉัน |
|
|
| |
|
|
|
อาหารจานโปรด
: ขนมปังกรอบ (อาจจะเป็นอาหารหลักของฉันเลยล่ะ!) |
|
|
| |
|
|
|
ขนมเค้ก
ช็อกโกแลต และกิมจิ (กะหล่ำปลีหมักของเกาหลี) |
|
|
| |
|
|
|
หนังสือเล่มโปรด
: ส่วนใหญ่เป็นนิตยสารแฟชั่น
สนใจบรรดาหนังสือแปลภาษา |
|
|
| |
|
|
|
สมัยใหม่ของเหล่าบทกวีของมันโย
ทันกะ (Manyo Tanka) เป็นพิเศษ บทกวีของ |
|
|
| |
|
|
|
ของนัตสึโอะ
กินิโระ Natsuo Giniro) มิสึโอะ ไอดะ(Mitsuo Aida) กวีท่านอื่นๆ |
|
|
| |
|
|
|
เกี่ยวกับเนื้อเพลงต่างๆ
ของฉัน : ตามความตั้งใจ
ฉันชอบพยายามสังเกตจาก |
|
|
| |
|
|
|
ประสบการณ์ของฉันเองและของเพื่อนๆ
และใส่ความรู้สึกที่แท้จริงของฉันลงไป |
|
|
| |
|
|
|
ในถ้อยคำต่างๆ
ถ้าหากฉันเขียนเพลงตอนที่ฉันอ่อนแรง เพลงนั้นจะเป็นเพลงแนวหดหู่ |
|
|
| |
|
|
|
แต่ฉันไม่สนใจหรอกนะ
ฉันอยากซื่อสัตย์กับตัวเองอยู่ตลอดเวลา |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
อายูมิ
เป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังเดินเตาะแตะ เมื่อบิดาของเธอออกจากบ้านไป |
|
|
| |
|
|
|
อายูกล่าวว่า
" ฉันไม่รู้แม้แต่ว่า เขาเสียชีวิตไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ " อายู
ได้รับการ |
|
|
| |
|
|
|
เลี้ยงดูจากมารดาเพียงฝ่ายเดียวและจากคุณยายของเธอ
เธอเริ่มอาชีพนางแบบใน |
|
|
| |
|
|
|
ท้องถิ่นของเธอ
เมื่ออายุเพียง 7 ปี เพื่อหาเงินมาเลี้ยง จุนเจือ ครอบครัวของเธอ |
|
|
| |
|
|
|
อายูมิกล่าวว่า
" ฉันคิดว่า ชีวิตของแม่ของฉันต่างหากล่ะที่แปลกไป ไม่ใช่
|
|
|
| |
|
|
|
่ชีวิตของฉันหรอก"
" ฉันไม่เข้าใจ ความโดดเดี่ยวจนกระทั่งฉันย้ายเข้ามา |
|
|
| |
|
|
|
อยู่ในกรุงโตเกียว" |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
อายูมิ
ได้ย้ายเข้ามาในกรุงโตเกียว เมื่อเธออายุได้ 14 ปี เพื่อดำเนินอาชีพ |
|
|
| |
|
|
|
การแสดงและนางแบบต่อไป
หลังจากอายูได้แสดงในบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ทุนต่ำ 5 |
|
|
| |
|
|
|
เรื่อง
และละครโทรทัศน์เพียงไม่กี่เรื่อง เธอได้เหนื่อยอ่อนกับการแสดง และด้วยบท
|
|
|
| |
|
|
|
บาทเล็กน้อยของเธอ
ไม่ทำให้เธอมีอนาคต ในงานด้านนางแบบ
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
อายูมิ
ได้ถูกไล่ออกจากเอเจนซี่และลาออกจากโรงเรียนเมื่อเธอเรียนอยู่เกรด |
|
|
| |
|
|
|
10
หรือประมาณมัธยมศึกษาปีที่ 4 เธอได้สูญเสียเวลาในแต่ละวันไปกับการซื้อของที่ |
|
|
| |
|
|
|
ร้านขายเครื่องประดับต่างๆ
ที่ย่านชิบุย่า อันทันสมัย และไปกับการเต้นรำในยามค่ำคืน |
|
|
| |
|
|
|
ที่สถานเริงรมย์ที่ชื่อแวลแฟค
อันใหญ่โต ในย่านโรปโปงงิ ต่อมา เพื่อนคนหนึ่งซึ่ง |
|
|
| |
|
|
|
ทำงานอยู่ที่คลับซึ่งค่ายเพลงชื่อ
อเว็คซ ( Avex ) เป็นเจ้าของ ได้ชวนอายูไปร้องเพลง |
|
|
| |
|
|
|
คาราโอเกะตอน
กลางคืน ซึ่งได้เปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
เพื่อนคนนั้นได้เชิญ
มาซาโตะ "แมคซ" มัตสึอุระ ( Masato ("Max") |
|
|
| |
|
|
|
Matsuura
) ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์คนหนึ่งซึ่งอายูไม่รู้จัก เขาได้เสนอให้อายูเป็นศิลปิน |
|
|
| |
|
|
|
แต่เธอได้ปฏิเสธ
เนื่องจากเธอคิดว่า เรื่องทั้งหมดฟังดูไม่ชอบมาพากล เป็นเวลากว่าปี |
|
|
| |
|
|
|
หนึ่ง
ถึงแม้ว่า มัตสึอุระยังคงเพียรพยายามให้เธอมาเป็นศิลปิน ในที่สุด เธอยอมทำ |
|
|
| |
|
|
|
ตามคำขอของเขาซึ่งต่อมาเธอได้เข้ารับการฝึกออกเสียง
เพียงเพราะว่า "ฉันไม่อะไร |
|
|
| |
|
|
|
ดีกว่าที่จะทำ"
อย่างไรก็ตาม อายู คิดว่า ชั้นเรียนต่างๆ นั้นน่าเบื่อและคุณครูก็เกรี้ยว |
|
|
| |
|
|
|
กราด |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
ในที่สุด
อายูได้สารภาพกับมัตสึอุระว่า เธอได้โดดเรียนชั้นเรียนส่วนใหญ่ |
|
|
| |
|
|
|
แต่แทนที่เธอจะ
ถูกขีดฆ่าชื่อออก เขากลับเสนอจะส่งเธอไปฝึกฝน ที่เมือง นิวยอร์ก เธอ |
|
|
| |
|
|
|
ได้เดินทางไปนิวยอร์กในช่วงฤดูร้อน
พ.ศ. 2540 เพื่อเข้าเรียนการฝึกการออกเสียง |
|
|
| |
|
|
|
อายูมิไม่เพียงแต่ได้พัฒนาทักษะในการเป็น
ศิลปิน แต่ยังได้พัฒนาทางด้านจิตใจด้วย |
|
|
| |
|
|
|
โดยได้พบกับแนวคิดที่สดใหม่ซึ่งไม่เป็นที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่น
และโดยเฝ้าดูพฤติกรรม |
|
|
| |
|
|
|
ที่เชื่อมั่นในตัวเอง ของชาวนิวยอร์ก |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
เมื่ออายูมิกลับมาญี่ปุ่น
มัตสึอุระ ได้เสนอความท้าทายใหม่ให้แก่เธอ เขา |
|
|
| |
|
|
|
ได้เสนอให้เธอแต่งเพลงของเธอเอง
เพื่อแสดงตัวตนและความรู้สึก ต่างๆ ที่แท้จริง |
|
|
| |
|
|
|
ของเธอ อายูมิ ได้ออกซิงเกิ้ลแรกที่ชื่อว่า "โพคเคอร์ เฟส" (Poker
Face) ในอัลบั้ม
|
|
|
| |
|
|
|
แรกของเธอที่ชื่อว่า
"อะ ซอง ฟอร์ เอ็คซ" (A Song for XX) ในวันที่ 4 เมษายน |
|
|
| |
|
|
|
พ.ศ.
2541 ซิงเกิ้ลนี้เป็นผลิตผลจาก ยะสุฮึโกะ โฮะชิโนะ (Yasuhiko Hoshino
) |
|
|
| |
|
|
|
(นักแต่งเพลง)
และ อากิมิสึ ฮอนม่า (Akimitsu Honma ) (ฝ่ายจัดเตรียม) เพลงนี้ได้ |
|
|
| |
|
|
|
แต่งออกมาในรูปแบบเพลงพ็อพ เพลงต่าง ๆ ของเธอได้สื่อออกมาถึงความเจ็บปวดทาง |
|
|
| |
|
|
|
ใจ
ความโดดเดี่ยว และความผิดหวัง ความสำคัญของ การยอมรับและการเชื่อมั่นในตัว |
|
|
| |
|
|
|
ของพวกเรา
แค่เป็นตัวของเราเอง การมองเห็นความผิดหวังในความรัก เป็นพลังผลัก |
|
|
| |
|
|
|
ดัน
ให้ไปข้างหน้า และการให้กำลังใจ ซิงเกิ้ลสองเพลงแรกของเธอใน พ.ศ. 2541 |
|
|
| |
|
|
|
ได้หยุดอยู่ที่อันดับที่
20 ของ ชาร์ตเพลง 4 เพลงถัดมาของเธอได้ทะลายเข้าสู่อันดับ |
|
|
| |
|
|
|
ท็อพเท็น
ต่อมา เพลง เลิฟ~ เดสทินี่~ (Love~destiny~) ได้ตีตื้นเข้าสู่อันดับที่
1 |
|
|
| |
|
|
|
ในเดือนเมษายน
พ.ศ. 2542 และทุกๆ 1 ในซิงเกิ้ลต่างๆ ของเธอจะฮิตติดชาร์ต 3 |
|
|
| |
|
|
|
อันดับแรก
อายูมิได้ขายแผ่นซีดีมากกว่าศิลปินที่โด่งดังท่านอื่นๆ ในปี พ.ศ. 2544 |
|
|
| |
|
|
|
อายูมิ
เป็น 1ในบรรดาเปอร์สตาร์หญิงวัยรุ่นจำนวนหนึ่งซึ่งได้ครอบครองวงการเพลง |
|
|
| |
|
|
|
แนว เจ-พ็อพหรือสไตล์ญี่ปุ่น ด้วยบรรดา เพลงที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม
เหล่า
|
|
|
| |
|
|
|
แฟนเพลงต่างตะครุบแผ่นเพลงของทุกอัลบั้มของเธอที่ออกมา
ตราบเท่าที่อัลบั้มนั้นยัง |
|
|
| |
|
|
|
ฮิตติดชั้นร้านขายซีดีอัลบั้มล่าสุดของเธอที่ชื่อว่า
"มายสตอรี่ แคซซิคัล" (My Story |
|
|
| |
|
|
|
Classical)
ซึ่งออกมาในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งได้บรรจุบรรดาเพลงต่างๆ |
|
|
| |
|
|
|
ในอัลบั้มฮิตของเธอที่ชื่อว่า"มาย
สตอรี่" (My Story) นำโดยยุทะกะ ซาโตะ |
|
|
| |
|
|
|
(Yutaka
Sato ) ในเวอร์ชั่นจัด ในแนวเพลงคลาสสิค และรวมเพลง โบนัสที่ชื่อ |
|
|
| |
|
|
|
"อะ
ซอง อิซ บอร์น" (A Song is born) อายูมิ เป็นผู้ให้ความบันเทิงที่มีรายได้สูงสุด |
|
|
| |
|
|
|
ในประเทศญี่ปุ่น
ในพ.ศ. 2545 และเธอยังได้รับ รางวัลศิลปินหญิงยอดเยี่ยมที่สุดของ |
|
|
| |
|
|
|
ทวีปเอเชียของเอ็ม
ทีวี ในปีเดียวกัน อายูมินั้นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่ของวัยรุ่น |
|
|
| |
|
|
|
จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ
นี้ภาพลักษณ์ภายนอกของเธอมีอิทธิพลมากที่สุด เป็นเหมือนกับ |
|
|
| |
|
|
|
สัญลักษณ์แห่งแฟชั่นอย่างหนึ่งของบรรดาเด็กสาววัยรุ่น ตั้งแต่ที่อายูมีอายุ
23 ปี เธอ |
|
|
| |
|
|
|
มีอิทธิพลเหนือวัฒนธรรมของวัยรุ่นชาวญี่ปุ่น และดังนั้นจึงมีอิทธิพลเหนือบรรดา
|
|
|
| |
|
|
|
วัยรุ่นชาวเอเชียส่วนใหญ่ |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
 |
|
 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |